26.01.2021

To

Trudno... Kończy się... Kończy zanim się zaczęło.

Stawało się... Nie stało... A jednak minęło.

 

 

Nie było, bo nie mogło, choć może móc chciało.

I jest smutne. Jest smutne, że jest go tak mało.

 

 

Mało i coraz mniej go. I milczy się o nim

Wieloma językami. Od dłoni do dłoni

 

 

Miało sięgać i rosnąć. W jednej chwili uschło.

Jest znakiem bez znaczenia. Wypełnione pustką

 

 

Nią się żywi, choć żywić chciałoby się nami.

Lecz nas nie ma, więc... musi żywić się wierszami.

Jeśli kopiujesz fragment, wklej poniższy tekst:
Źródło tekstu: Krzysztof Ćwikliński, To, Czytelnia, NowyNapis.eu, 2021

Przypisy

    Powiązane artykuły