Rozmowa kontrolowana

przyjdzie taki dzień
               że podrzesz książeczkę wojskową
               dowód osobisty świadectwo pracy

               porwiesz na strzępy
                         legitymację PZPR
                         paszport ubezpieczenie
                         książeczkę systematycznego oszczędzania
                         w powszechnej kasie PKO

                                  przyjdzie taki dzień
                                                że spojrzysz w lustro
                                                pełen goryczy
                                                i nie zobaczysz nic

                         prócz martwych bruzd
                                  naznaczonych piętnem życia
                                  biegnących po spękanym czole
                                  jak betonowych schodach ku niebu

               prócz martwych źrenic
                         wypalonych śladem istnienia
                         ciszy uwięzłej w krtani
                         co ukołysze cię do snu jak wiatr
                         w przydrożnych brzozach
                         milczeniem wiecznym – symbolem bytu

przyjdzie taki dzień
               że znów staniesz się nikim
               a gruz z cementowanych marzeń
               przyprószy włosy i skroń
               i zmiażdży cię i zmiecie jak gruda ziemi
               bryła ruszona z posad świata