24.10.2019

Nowy Napis Co Tydzień #020 / Korespondencja poetycka [lipiec 2018]

Filip do Adama (1)

Adamie! żyjemy w czasach w jakich się

Kiedyś jeszcze nie żyło. Co u ciebie to u

Ciebie, a u mnie jak zwykle, czyli dobrze.

Pozwól, że w przypisie pokażę ci coś,

Czego żaden z tych twoich młodopolan,

Czy inni ci twoi zobaczyć nie mogąTop One – Ole Olek!  https://youtu.be/yDb8dONh6Ww[1].

Żyje się tak, jak sobie można – czasem

Rozpychając się łokciami w kolejkach

I pociągach (wolałbym, żeby ludzie tego

Unikali). Zauważ, że w nagraniu

Z przypisu są zarejestrowane tylko radosne

Dzieci (choć córeczka prezydenta

Podskakując robi kwaśną minę).

Oni tak dążyli do celu, ale

Za jaką cenę? Czy dziś też można

Do tego tańczyć? Puścić na imprezie?

Czy oddalający będzie coraz to wyższym

Numerem? Czy jest etycznym odpowiadać

Na wszystkie zadane pytania? Pozdrawiam.

 

7 lipca 2018 14:03

Adam do Filipa (1)

Gdyby nie śmierć, żylibyśmy

wszyscy. Ostatnio zaczynam

rozumieć nieżycie [powiesz,

że nie mam innego wyjścia

i będzie to twoja racja], mam

coraz więcej nieżywych przy-

jaciół i nie że z nimi "gadam",

ale się przyzwyczajam do ich

formy bycia, jest to odruch

solidarności, jedynej, na jaką

mnie stać [wyjąwszy solidar-

ność z Czają], nieżycie to

zresztą teoria, jedyna, na

jaką stać ludzkość, patrzę

na siebie w lustrze, gdy sikam,

i myślę: organizm, patrzę na

organizm, rozkładam się

na części [ciała], jestem

obserwatorem procesu

życia, tymczasowym, ale

gdy patrzę na Irinę [która

śpi na łóżku], widzę osobę,

z którą jestem w relacji, i

widzę jednocześnie rzecz,

którą się posługuję, którą

zasilam [podobnie jak kom-

puter prądem] skrawkami.

Nie wiemy, jak to będzie

z nami, nie sądzę, by świat

miał się skończyć sądem.

 

7 lipca 2018, 15:33

 
 
Jeśli kopiujesz fragment, wklej poniższy tekst:
Źródło tekstu: Filip Matwiejczuk, Adam Wiedemann, Korespondencja poetycka [lipiec 2018], „Nowy Napis Co Tydzień”, 2019, nr 20

Przypisy

    Powiązane artykuły