Wydawnictwa / Biblioteka Pana Cogito / Jadąc do Ciebie. Szkice o poezji Jacka Podsiadły

Opis:

Zaproponowane w tych rozważaniach propozycje interpretacji wybranych obszarów problemowych poezji Jacka Podsiadły umożliwiają, jak się zdaje, postawienie hipotezy o próbie stworzenia przez autora Arytmii pewnej indywidualnej mitobiografii literackiej. Mitobiografia ma na celu, po pierwsze, ukazanie podmiotu jako jednostki interioryzującej zewnętrzność i uznającej ją za to, co od początku własne, a po drugie – unaocznienie występowania wielości równorzędnych, niestopniowalnych, niehierarchizowalnych i niewaloryzowalnych prawd i teorii rzeczywistości.

Jadąc do ciebie. Szkice o poezji Jacka Podsiadły to napisana z wielką kulturą książka, świadectwo pasji odkrywcy i erudycji badacza, ponadto – co nie jest bez znaczenia – zajmująca w lekturze. Niewątpliwie wzbogaca ona obraz twórczości jednego z ważniejszych poetów roczników 60.

Ambicją autora jest przyjrzenie się temu, w jaki sposób głos Jacka Podsiadły jest świetnie ustawiony, jakie strategie pisarskie i style wypowiedzi lirycznych dominują i sprawiają, że ów poetycki idiom jest rozpoznawalny wśród innych głosów poetyckich, oryginalny i niepowtarzalny.

z recenzji dr. hab. Pawła Tańskiego oraz dr. hab. Tomasza Cieślaka, prof. UŁ

Spis treści:
  • Bardzo krótkie wprowadzenie
  • „JA”
    • Autofikcje/autobiografizacje. Część I: Rys teoretyczno-historyczny
    • Autofikcje/autobiografizacje. Część II: Autobiograficzne autofikcje w poezji Jacka Podsiadły
    • Między poezją a dziennikiem intymnym
    • „ja” przed „Ja”. Dziecko i pre-biografia („Nie teraz jestem szczęśliwy”)
  • „JA”+
    • Być starszym, niż się jest. Dwa warianty przemijania (notatki na marginesach „Wychwytu Grahama”)
    • Do/prawdy? Kilka uwag o cielesności
    • Podmiot jako figura (bez)czasu
    • Cisza skryta w języku. Glosa do jednego wersu z wiersza „Dukszty, wieczór”
  • „JA” + ŚWIAT
    • Przestrzeń miejska i jej przekraczanie (przyczynek antropologiczny)
    • Ludowość jako element rzeczywistości. Rekonesans
    • „Człowiek-po-człowieku”. Natura/przyroda/ekozofia („Ósmy wiersz ekozoficzny”)
    • Anarchia i doświadczenie, czyli od dekonstrukcji religii do „słabej” metafizyki
    • Bunt w zawieszeniu. Próba lektury „Wigilii”
  • „JA” + INNI
    • Podsiadło vs. Miłosz (wokół „Sarajewa”)
    • Geobiografia/biogeografie. Kategoria miejsca we wczesnych wierszach Jacka Podsiadły i Tomasza Różyckiego (rozpoznania wstępne)
    • Autoerotyczność. Trzy odsłony (Krasicki – Podsiadło – Wiedemann)
  • Bardzo krótkie zakończenie