Wydawnictwa / Biblioteka Pana Cogito / Światy z marzenia. Echa romantyczne w poezji Zbigniewa Herberta

Opis:

Próbując nazywać związki Herberta z romantyzmem, trzeba pamiętać, że tak jak o Herbercie klasyku, tak o Herbercie romantyku mówić można jedynie w sensie uproszczonym, godząc się na nieprecyzyjność oraz umowność tych sformułowań. Dlatego termin „romantyzm” traktuję szeroko i obejmuję nim nie tyle znaczenie historycznoliterackie, co kojarzone z epoką romantyczną cechy i postawy, a w odniesieniu do konkretnych utworów – wątki tematyczne i motywy, mówiąc najprościej – „romantyczne echa” (powtórzenia i przetworzenia), które składają się na tzw. romantyzm wieczny czy też „niski”. Ten pierwszy obejmowałby m.in. irracjonalizm, uczuciowość, subiektywizm, zwrot ku przeszłości, eksponowanie cierpienia, ten drugi – romantyczny stereotyp określający postawy patriotyczno-martyrologiczne. Gdyby szukać jeszcze innych określeń, byłby to „postromantyzm”, „romantyzm sentymentalny” czy też „neosentymentalizm”. Miejscem wspólnym tych formuł jest przekonanie, że lira Orfeusza nie została rozbita, a jeśli nawet, to trzeba próbować ją skleić.

Spis treści:
  • Wstęp
    • Herbert romantyk, Herbert hermeneuta
  • Rozbita (?) lira
    • Od Orfeusza do Arijona. Pieśń i muzyka w świecie poetyckim Herberta
    • Między kamieniem i wzruszeniem. Dylematy etyki i estetyki
    • Światy, cienie światów, światy z marzenia. Związki Herberta z romantyzmem
  • Pod patronatem Norwida
    • Czy piękno ocala? O jednym z wątków dialogu Herbert – Norwid
    • Czarny i biały Norwid. O wierszu „Pora”
    • Dlaczego „wóz”? Wokół zagadek „poezji tradycyjnej”
  • W teatrze życia
    • Tropy szekspirowskie i perspektywa teatralna w poezji Herberta
    • Nasza zabawa skończona. O pożegnalnej książce poetyckiej z perspektywy Szekspirowskiej „Burzy”
  • Metamorfozy
    • Przemiana. Poezja Herberta wobec przeszłości i tradycji
    • Mały psalm do łzy. Nad „Utworami rozproszonymi”
    • Spór o angelizm. Na marginesie wiersza „O poezji, z powodu telefonów po śmierci Zbigniewa Herberta” Czesława Miłosza