Wódka albo wiersz de-liryczny

            znów wprawiłem się w stan nieważkości
                jak Gagarin na orbicie albo Jelcyn w Dumie
                    potem zapominam gdzie balkon tapczan kibel

na czworakach odchodzę od stołu
byle dalej od zatrutych uczuciem kartek
byle szybciej od przelanych w ciszy butelek

                    jak przez pole minowe czołgam się do łóżka
                byle tylko uciec jak najprędzej uciec
            od zdjęć od wspomnień od snów o tobie