Wydawnictwa / Biblioteka Krytyki Literackiej / „Żyć dla pisania prawdy”. O twórczości literackiej Janusza Krasińskiego

Spis treści:
  • Wykaz stosowanych skrótów dzieł literackich Janusza Krasińskiego
  • Rozdział I Zraniony życiorys. Biografia Janusza Krasińskiego
    • Też kiedyś był dzieckiem…
    • „Matko Boska, oddal bombę!”
    • Czarny dym i zgliszcza
    • Historia rodem z Kafki
    • „Powrót w nieznane”
    • Rozkwit pisarstwa
    • Niewolnik pióra
  • Rozdział II Puste zdania nie dawały mu spokoju. O twórczości Janusza Krasińskiego
    • „Z trwogą myślał o nowej erze…”
    • „Paliło go, by przerwać jakoś tę zbrodniczą ciszę”
    • „Jak […] to napisać, żeby to niosło za sobą coś więcej”?
    • „Co to jest to, co mnie otacza, i co ja tu robię?”
  • Rozdział III Od horrendum „Wózka” przez „Potworka pamięci” ku ocaleniu duszy. Analizy wybranych utworów
    • Przez ziemię piekielną, pod głuchym niebem – marsz!
    • „Wiersz pisze się, chodząc po celi”
    • „W obręczy czerwonego muru”
    • Przekreślić „krótką kreską”
    • „Potworek jest piękny”
    • Ocalić duszę, choćby jej okruch
    • „Ja jedno tylko muszę, dochować wierności. Bo straszna zdrada”
  • Bibliografia
  • Nota o autorce
  • Antologia
    • Nota edytorska
  • Poezja
    • Drewniaki
    • Karuzela
    • Piosenka o szkiełku
  • Proza
    • Gdybyś poszedł pierwszy
      • Potworek
    • Wózek
      • Wielka Manna
    • Na stracenie
      • Rozdział V Ocalić okruch duszy
      • Rozdział VII Msza
    • Twarzą do ściany
      • Rozdział VII Matka
      • Rozdział XI Krzak gorejący
    • Niemoc
      • Powrót w nieznane
      • Świat jest cieplarką
    • Przełom
      • Rozdział X
  • Dramat
    • Krzak gorejący. Dramaty
      • Krzak gorejący
  • Od wydawcy
  • Streszczenie
  • Summary
Opis:

Opracowanie Agaty Kłopotowskiej obejmuje swym zasięgiem pełne spektrum twórczości Janusza Krasińskiego – jego wiersze, dramaty i prozę. Co więcej: autorka wykorzystała nieznane dotąd wypowiedzi autora o sobie i swojej twórczości, zaczerpnięte z zarejestrowanych rozmów, które z nim przeprowadziła. Autorka pokazuje, że biografia Janusza Krasińskiego – pełna nieoczekiwanych zwrotów, poruszających dramatów i radykalnych, nieoczywistych wyborów – stanowi nie tylko wdzięczny materiał dla filmowego scenariusza, ale jest też matrycą twórczości autora, który – jak niewielu polskich pisarzy XX i początku XXI wieku – czuł się wezwany do świadectwa o faktach spychanych na margines zbiorowej świadomości. Twórczość autora Czapy jawi się zatem jako „maskowana autobiografia”, będąca nie tyle wyzwaniem, czy też wyznaniem, ile raczej właśnie świadectwem: swoistym prywatnym dokumentem, dającym wgląd w okrucieństwa minionego stulecia – zarówno hitlerowskie, jak i stalinowskie. Poruszając się ze swobodą i swadą po rozległych i mocno zróżnicowanych obszarach twórczości pisarza, autorka ukazuje, w jaki sposób wspomniany imperatyw świadectwa kształtował charakterystyczną dla jego warsztatu predylekcję do opracowywania tych samych wątków w rozmaitych formach literackich, do ich ciągłej, nigdy niezakończonej rekontekstualizacji i reinterpretacji. Stopniowo z kart monografii wyłania się nie tylko obraz Krasińskiego-świadka, ale także Krasińskiego-artysty i mędrca, zatroskanego o świat, w którym przyszło mu żyć. Dobrze się stało, że autorka zdecydowała się na interpretację utworów różnych rodzajów i gatunków, ofiarowując nam w ten sposób szersze spojrzenie na dokonania pisarza i specyfikę form, jakimi się posługiwał.