20.11.2019

Podróżnicy

Dwa walczące ze sobą węże,

splecione jak w miłosnym uścisku.

Dzieci ścigające się w kłamstwach, by dostać owoc.

Kusząca tajemnica zdrady, światła latarek

przeczesujące drzewa. Dziewczyna, która widzi,

że jej uczucie było tylko zazdrością. Ziarno rzucone kurom,

rozkołysany dzwon umarłych, silnik, co ucichł w polu.

Granica między odgłosem a nutą. Ból, jego napięty łuk

w ciele ojca, który obuchem siekiery uderza się w dłoń.

Panny krążące wokół krzesła, by złapać welon,

księżyc w lisiej czapie, łódka z ośródki chleba.

Wzniesiony w górę kielich. Serce świni.

Drżąca sierść schwytanego wilka.

Walczące ze sobą węże, splecione

jak w miłosnym uścisku.

Jeśli kopiujesz fragment, wklej poniższy tekst:
Źródło tekstu: Łukasz Jarosz, Podróżnicy, Nowy Napis, 2019

Przypisy

    Powiązane artykuły