22.11.2019

Uczę się od mrówki

Aldonie i Tadeuszowi Zyskom

gdy znów cel z oczu tracę

bo wydaje mi się

że wszystkie nasze ziemskie starania

diabła warte

 

przyglądam się z podziwem

bezimiennej mrówce:

tej miniaturowej

kulturystce losu

taszczącej pod górkę

ziarnko Wiary

 

z taką determinacją

jakby to od niej

miało zależeć

czy Ziemia będzie się nadal

kręcić!

Jeśli kopiujesz fragment, wklej poniższy tekst:
Źródło tekstu: Józef Baran, Uczę się od mrówki, Czytelnia, NowyNapis.eu, 2019

Przypisy

    Powiązane artykuły