Derby (II)

Tego żaru w twoich oczach
nie ostudzi nikt mi
w mych źrenicach ich odbicie
do końca gonitwy

Drzemią jeszcze usta twoje
ale już się budzą
pomkną one za mną w chmury
by spotkać się z burzą

Później wrócą stamtąd bledsze
ale czułe, moje
na tę drogę, która wiedzie
na nasze pokoje…

Ale już się rozpoczyna
bieg na jedną milę
ręce już się odnalazły
a usta za chwilę

Jedno tętno w zgodny tętent
teraz się zamienia
cwał pierś w pierś
i spod nóg nagle
usuwa się ziemia