Zdrada

A gdy ciebie najbardziej nie było
jesień przyszła –
                       moja druga miłość.
Ustroiła swój chłodny pokój
w pajęczyny i łzawe buki,
w łopianowe liście ubrana
do kochania cała, całowania…

A ja, deszczem rozsiany po drogach,
w beznadziejnym zostawianiu śladów,
gdy mi dłoń podała –
                       liść platanu
na kolanach ją powitałem.
I zdradzałem ciebie
                       do rana.