08.04.2021

Nowy Napis Co Tydzień #095 / Jestem siostrą w moich siostrach

(..) plemiona skazane na sto lat samotności nie mają już drugiej szansy na tej ziemi (…). Garcia G. Marquez

Moje siostry są we mnie tak głęboko

jak nie odkryte lądy mojej ameryki

które opływam wodą

mają ciemne bardzo ciemne włosy

w moje wpleciono jasne cienie z ich nocy

jesteśmy jedną siostrą w matce

 

Moje siostry kochają w ustach moich radość

i te ciepłe garnki z kipiącymi zupami

od lat jestem ich urojonym dzieckiem

wciąż raczkują po podłodze wśród gałgankowych lalek

do gwiazd

źle wymawiając głoskę er

nie piszą krótkich listów do nikogo

nawet do siebie – zamieszkałych we mnie

i nie mają przyjaciół  pod miękkimi palcami

uparcie czekając na swoich żeglarzy z dalekiego rejsu

po oceanie mojej wyobraźni

 

Nie wiedzą i o tym

że od dawna jestem bardzo złą poetką

która zamiast pisać wysiaduje wiersze

i podobnie jak one czekam na dobry wiersz

 

Jestem siostrą która żyje w moich siostrach

często miewam śmiesznych kochanków

w starych lustrach

platonicznie kocham się w poetach romantyzmu

i jeszcze wielu mężczyznach których unikam

jednak

 

bo dzieli nas ta rzeka nieufności

do wielkich miast na ziemi dokąd biegniemy

z niebem

 

Moje siostry są we mnie tak głęboko

że kiedy czytam sto lat samotności

one płyną pod moją skórą od paznokcibłękitnym bólem

mają wtedy ciemne bardzo ciemne oczy

w moich nieruchomieją chore ściany z krzykiem

potem już jesteśmy dwoma biegunami w matce

Utwory pozyskane zostały w ramach Tarczy dla Literatów.

Jeśli kopiujesz fragment, wklej poniższy tekst:
Źródło tekstu: Aldona Borowicz, Jestem siostrą w moich siostrach, „Nowy Napis Co Tydzień”, 2021, nr 95

Przypisy

    Powiązane artykuły