Czytelnia / Tadeusz Konwicki

W latach 1944−1945 był żołnierzem Armii Krajowej, brał udział w akcji „Burza”, a później partyzantce antyradzieckiej. Po rozwiązaniu oddziału przedostał się przez nowe granice Polski. Debiutował w 1946 roku jako reportażysta . Od 1946 roku pracował w tygodniku „Odrodzenie” jako korektor i redaktor techniczny, publikując tam jednocześnie liczne recenzje literackie i filmowe, ogłaszał opowiadania o tematyce partyzanckiej. Na przełomie lat 40. i 50. stał się jednym z głównych literatów i publicystów socrealistycznych – tzw. „pryszczatym” .Od połowy lat pięćdziesiątych zajmował się również twórczością filmową, początkowo jako scenarzysta, po przełomie październikowym zaś, który stanowił dla jego postawy i twórczości moment newralgiczny, reżyserował także przepełnione nastrojem egzystencjalnym filmy, między innymi „Ostatni dzień lata” (1958), „Salto” (1965), czy „Kronika wypadków miłosnych” (1985).

Wielokrotnie pełnił funkcje kierownika literackiego zespołów filmowych: w latach w Zespole Filmowym „Kadr” (1956-1968), w „Kraju” (1970−1972), „Pryzmacie” (1972−1977) i „Perspektywach” (1989−1991).

Od lat 60. narastać zaczął jego konflikt z komunistami. Wielokrotnie podpisywał różne listy protestacyjne. W 1966 roku wyrzucono go z PZPR za podpis pod listem protestacyjnym w związku z usunięciem z PZPR prof. Leszka Kołakowskiego. Po 1976 roku publikował w wydawnictwach drugiego obiegu i emigracyjnych.

Czytaj więcej

O twórczości