Czytelnia / Witold Gombrowicz

Witold Gombrowicz (ur. 1904, zm. 1969)  jeden z najwybitniejszych polskich pisarzy XX wieku (prozaik, dramaturg i eseista). Studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim oraz filozofię i ekonomię w Paryżu. Debiutował Pamiętnikiem z okresu dojrzewania (1933), który został zupełnie niezrozumiany przez ówczesną krytykę. Cztery lata później opublikował pierwszą powieść Ferdydurke, która na stałe weszła do kanonu polskiej literatury, razem z pojęciem „gęby” oznaczającej maskę, którą przywdziewamy wchodząc w jakąś rolę społeczną. Od 1939 roku Gombrowicz przebywał na emigracji; najpierw w Argentynie, a od 1964 aż do śmierci we Francji. Jego twórczość cechuje przede wszystkim głęboka analiza psychologiczna człowieka jako uwikłanego w spuściznę kultury i w innych ludzi, często sięgał po środek wyrazu, jakim był absurd. Jego Dziennik publikowany na łamach „Kultury” w latach 1953-1969 przedefiniował formułę tego gatunku, podejmując polemikę z polską tradycją oraz kulturą, nurtami filozoficznymi i bieżącymi wydarzeniami filozoficznymi z dużą dozą sarkazmu oraz ironii. Zyskał sławę dopiero w ostatnich latach życia, był wówczas wśród kandydatów do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (1966, 1968), której jednak nie otrzymał.

Twórczość:

Proza:

  • Pamiętnik z okresu dojrzewania, Warszawa 1933
  • Ferdydurke, Warszawa 1937
  • Dziennik 1953-1956, Paryż 1957
  • Bakakaj, Kraków 1957
  • Pornografia, Paryż  1960
  • Dziennik 1957-1961, Paryż 1962
  • Kosmos, Paryż 1965
  • Dziennik 1961-1966, Paryż 1966
  • Rozmowy z Gombrowiczem, Dominique de Roux, Paryż 1969

Dramat:

  • Trans-Atlantyk. Ślub, Paryż 1953
  • Iwona księżniczka Burgunda, Warszawa 1958
  • Operetka, Paryż 1966

Źródła internetowe:

www.gombrowicz.net

https://culture.pl/pl/tworca/witold-gombrowicz

https://pl.wikipedia.org/wiki/Witold_Gombrowicz

Czytaj więcej